Stil-vallen

“Stil-vallen” wordt regelmatig voorgesteld. Maar vallen doet pijn. Nee dat is het niet, stil vallen zonder pijn, zonder vallen ook. Het is maar een uitdrukking, een uitnodiging om de gewone activiteiten stop te zetten en gewoon wakker en aandachtig te worden voor de binnenkant, waar een onbekend, vreemd leven is, een innerlijk leven dat ook te herkennen en te waarderen, de moeite waard is: Leven, Liefde en Lof, in Godsnaam. Ja, die onbekende, nooit geziene waarvan zo veel gesproken wordt, die onbekende in mij, luisteren naar zijn woorden van levende liefde gekregen en gegeven. Kan ik dat “ongelooflijke” waarderen en herkennen: het leeft in mij, in u, in ons allen, maar… En toch wel een vrede met dankbaarheid mogen voelen groeien. De diepe waarheid van mijn hart een plaats geven, herstellen, wat voedzaam is voor het onzichtbare leven, de ziel genoemd…