Vredig afscheid

De laatste weken verbleef ‘vake’ in het ziekenhuis. Onverhoeds werd hij op zijn hoge leeftijd geconfronteerd met de realiteit dat zijn zelfstandigheid abrupt eindigde en hij voor alles afhankelijk werd van derden. We weten allemaal hoe moeilijk het is om los te laten en vrede te vinden in een nieuwe realiteit. Desondanks mochten ‘vake’ en ikzelf intens mooie momenten beleven. Vaak vertelde hij honderduit over hetgeen er binnenin hem leefde. Soms kon ik hem nauwelijks verstaan. Soms was er één woord waardoor ik mocht voelen wat hem bezighield. Zo zijn we gaandeweg gegroeid naar een dankbaarheid, ook voor de moeilijke momenten. Vanuit deze dankbaarheid ervaarden we samen een diepe vrede, met zijn leven maar ook met het onbekende dat hem wachtte. Vanuit ons geloof in de Verrezen Jezus vertrouwen we erop dat hij over de dood heen verder leeft in het Rijk van de Levenden. Dat ‘vake’  thuiskomt bij God de Vader, die voor hem een feestmaal zal aanrichten. Als dat niet vredevol is…