“Anders” klaar staan

Er komen soms mensen op je weg, die altijd klaar staan voor anderen. Op iedere vraag zeggen zij “ja”. Van nature haast. Ze lijken onvermoeibaar. Voor Jezus volstaat deze edelmoedigheid echter niet. Zij is nog te zelfbewust. Zij heeft nog nooit de kans gehad, te falen, echt te mislukken. In het evangelie gaat het om een zoon, die op een vraag van zijn vader, begint “nee” te zeggen, maar later spijt krijgt. Zijn broer had op dezelfde vraag “ja” gezegd, maar maakte zijn “ja” niet waar. De voorkeur van Jezus gaat uit naar de zoon, die spijt krijgt, hij was op zijn eigen falen, grenzen gebotst. Wanneer je de deur van de spijt gevonden hebt en bij Jezus brengt brokkelt je zelf-bewustzijn, je “ik kan dat allemaal wel zelf”, af. Je gaat ervaren, hoe sterk je Jezus’ liefdevolle kracht nodig hebt, om dienstbaar te kunnen blijven. Als je in die gesteltenis bent, kan Jezus met jou bouwen aan zijn Rijk. Moest Petrus ook niet eerst door Jezus zijn voeten laten wassen? Stel je voor dat hij zich aan zijn koppig “nee” had vastgehouden!

Toch…

We waren met een aantal ouders uitgenodigd – en dit volledig volgens de corona maatregels – op een vergadering. Nadat we goed geluisterd hadden naar een degelijke uitleg over onze corona-situatie, werd ons gevraagd om even stil te worden. De inrichter nodigde ons nadien uit om alleen, dus heel persoonlijk, iets op papier te zetten. En als aanzet gaf hij ons een tekst die uitnodigde om verder over na te denken en aan te vullen.

De tekst was deze:

“Moge onze kinderen en jongeren in deze moeilijke tijd toch ….. “

Eén van de aanvullende teksten is mij sterk bijgebleven, namelijk:

“…..toch hopen wij dat onze kinderen en jongeren mogen opgroeien in een goed leefklimaat en dat ze iets mogen blijven proeven van hartelijke verbondenheid.”

Wat is dat?

Wat is dat?

Dat iemand een hart kan binnendringen

Nestelen,doordrenken

Met haar bestaan

Wat is dat

Jij voor mij

Ik voor jou

Voor ’t leven simultaan

Wat is dat

Wanneer het jouwe niet meer klopt

weggegleden

Toch  altijd met elkaar verweven

(mv)

Dagen korten

Als de dagen korten lijkt

de valavond zo nabij,

verlaat de zonsondergang haar vaste stek

om plaats te nemen richting horizon.

Dagen korten,

ik zie nu nog mooi hemelsblauw

op een evenwichtig, wit wolken bedje,

geniet sprakeloos van deze eenvoud,

van een geluk zo nabij.

In mijn handpalmen draag en koester ik

hoop, op dat ook op mindere dagen

heel even dat geluksengeltje komt opdagen.

Rosanna

Hypocrisie

‘Alleen Maria en Jezus zijn gevrijwaard van hypocrisie’, hoorde ik op Radio Maria. Dus, handelen we allen wel ergens schijnheilig, doen we ons beter voor dan we zijn, hebben we al eens minder zuivere bedoelingen, spuien we een leugentje om bestwil …De Heer echter kent onze hele handel en wandel, Hem kunnen we niet misleiden. Hij houdt ervan als ik mijn kleinheid beken. Hij kiest voor een ja die een échte ja is en met neen idem dito. Kunnen omgaan in waarheid blijft naar mijn ervaring ook het langst duren. En, hoe minder maskers ik opzet, hoe vrijer en waarachtig blijer ik leef. Daarom ben ik steeds dankbaar als onze priester vaak herhaalt: ‘Open onze ogen, Heer, open onze oren en ons hart opdat wij meer en meer mogen erkennen wat ikzelf kan bijsturen in mijn leven.’ We hebben heus werk met de balk in ons eigen oog, wat zouden we omzien naar de splinter in het oog van de ander. Alles aan God geven, zo leerde Dag Hammarskjöld, is gezuiverd worden. Immer weer deze keuze willen maken, een nobel initiatief dat zeker z’n sporen verdient binnen onze verbindingen.

Werken in de wijngaard

Gelukkig de man die bezig is met te werken voor het Rijk Gods op aarde. Want daar zijn we nog lang niet mee klaar. Dit werk is voor iedereen weggelegd. Niemand is te min of te veel. De arbeiders onder elkaar hoeven ook niet afgunstig te zijn of zich met elkaar te vergelijken. Ze hebben immers allen dezelfde Heer die hen persoonlijk heeft uitgenodigd. Het komt er op aan die Heer zo goed mogelijk te dienen. Focus op Hem. Dan zal al de rest je erbij gegeven worden. De arbeider is zijn loon waard. Hoeveel? Dat bepaalt de Heer. Wees dankbaar voor jouw deel. De Heer is immers rechtvaardig en weet wat ieder nodig heeft. Blijf verbonden met Hem en je weet ook wat jou te doen staat. Zijn wil is niet altijd mijn wil. Maar de Heer weet meer dan mensen en leidt ons op veilige wegen. Moge het onze bezorgdheid zijn om ook anderen die wegen te wijzen. Laten we zaadjes planten en de plant die groeit goed verzorgen. Daar zijn we nooit mee klaar. De oogst is groot maar arbeiders zijn er weinig. Vraag aan de Heer om arbeiders te sturen voor de oogst.

Dienaars Gods

Wist jij, mensenkind,

dat God JÓUW hart en handen

heeft geheiligd en bevrijd

om de gevangenen te bevrijden…

Hoe ontzaglijk voelbaar is DIT

voor mij, arme rijke…

met zo veel goede mensen

zoals JÍJ om mij heen.

Hoe een onnoemelijke dank spreek ik uit

naar U, God,

en al Uw geheiligde dienaars hier op aard…

Ontgrendeld, ben ik,

geheiligd geheeld

van álle boze dingen die in mij waren.

Ik weet, dit Werk is pas voltooid,

op de dag dat ik écht MANUELA,

zal zijn, kind uit God geboren

kind voor eeuwig Hierboven bij U geborgen,

mijn God voor eeuwig…

Hoe HÉÉRLIJK…

Mieke

Bomen als mensen

Of is ’t omgekeerd? In een mooi park in het Gentse troffen mij de kerven en scheuren in die oeroude reuzen, die werkelijk de tand des tijds doorstaan. Hoe ze in volkomen stilzwijgen tóch hun verhaal laten horen. Compleet in tweeën gespleten als zij die een zwaar noodlot te dragen hebben, dubbel gebogen als mensen die lijden aan de ziekte van Bechterew, uitreikend over de waterloop heen als zij die een uitdaging niet uit de weg gaan, en ja ook rechtdoor de oneindigheid in zoals de ratelpopulier. Bomen richten zich naar het licht net als mensen dit doen/willen en kunnen. De Heer wist heel goed wat Hij deed; de nacht en het duister om stil te staan en uit te rusten, de dag om zich op te richten en te bouwen aan al wat constructief is. Door de vele kringjaren heen, gedijen langzaam hun kleuren en vruchten net als bij ons: de rijkdom van een kleurenpaleis die de herfst van het leven met zich meebrengt. Zo wil ik met dit kleine schrijven een eerbetuiging brengen aan allen die op leeftijd zijn en nog zo véél te bieden hebben!! Ode aan de levenservaring.