Pinksteren

Ten tijde van de Franse revolutie werden er in onze streken kerken dichtgespijkerd.
Terwijl de Franse cito-yens grote vernieuwingen en vrijheid vierden moesten christenen onderduiken. Missen moesten in het geheim gevierd worden. Het verhaal van Pinksteren begint ook met een dichtgespijkerde gemeenschap.
De ontgoochelde vrienden van Jezus hadden zich na Zijn dood samen angstig afgesloten. Maar heel moeizaam en geleidelijk groeide bij Jezus’ vrienden het geloof dat Hij nog bij hen was, maar anders.
Later zullen de bijbelse vertellers getuigen: “Gods tedere gedrevenheid maakte hen opnieuw enthousiast. “
Moge Gods geestkracht ook ons nu bezielen, zo bidden wij.

Teder

Toen ik de terrasruimte van het rusthuis betrad was ik verrast. Een grote groep oudere mensen zat in een kring en drie meisjes in blauwe T-shirt hadden elk een pony bij. Ze wandelden met hun witte pony’s naar de mensen en nodigden hen uit om de beestjes teder te aaien. Het was een heel warm gebeuren.
Ook ik mocht de nabijheid van de pony’s ervaren als een teder momentje toen ik hen kon en mocht strelen. En toen ik thuis mijn toch wel ongewone ervaring vertelde, voegde ik eraan toe: “Het is goed dat de gevoeligheid ruim kansen krijgt ook en vooral bij oudere mensen want in onze huidige, drukke samenleving kan zoveel en er moet ook zoveel en daarom zijn en worden tedere momenten heel belangrijk en deugddoend.”

De djembé

Tijdens een bezinning ontdekte ik in de refter een djembé en aanstonds flitste het door me heen dat dit misschien wel mijn middel kon zijn om m’n ouwe kwaadheid te uiten. Dus ik sprak een vertrouwde broeder aan die me in contact bracht met een Afrikaanse confrater, perfecte leermeester om me een bruikbaar ritme aan te leren. Buiten de begeleiders gerekend! Ik lichtte één ervan in, maar ving vlug bot. Gelukkig begreep ik meteen dat hun zorg voor mij er tussen zat. De hand aan de ploeg slaan, zit nog steeds diep verankerd in mij, maar eerst afwegen of m’n voornemen wel ’t beste is op dit moment durf ik al eens vergeten… Dat ik het veelal zelf moe(s)t uitzoeken, is een heel diepe wonde in m’n bestaan, waardoor ik onbewust geen ruimte laat voor de zorg van een ander. Ik zit hier zeker niet alleen mee; zij die emotioneel tekort zijn gedaan, horen misschien nu wel een belletje rinkelen. Laten we het dan ook samen oefenen: eerst onze Meester consulteren en nagaan of ons voornemen ook Zijn Wil/Wens is. Hij zet ons altijd op het Goede spoor!

El mundo

Aan de andere kant van el mundo
staan mijn familie en vrienden te wachten.
Wanneer komen ze nog een keer
naar Argentinië?

Ik droom er van
om iedereen te zien en te horen,
oog in oog te staan
met mijn klasgenoten
van twee jaar geleden ,
hen aan te kijken
en te praten in het Spaans.

Ik zie de blauwe lucht,
voel me vrij tussen de wolken.
Ik ruik de aarde en het gras
en vlieg met de vogels
hoog in de lucht.

Voorbij de bomen
over de oceaan
en hoop al snel
weer thuis te komen.

Benjamin uit klas 1HA

Enthousiast geloven

Mark Van de Voorde opende zijn lezing met te herhalen dat geloven ‘vertrouwen’ is: erop bouwen dat het goede overwint, dat j’er niet alleen voor staat. Toen we nog met velen waren, was de kwaliteit van ons geloof dan beter? Was ’t dan niet eerder van ‘moeten’, was er niet meer bijgeloof? Deze spreker hield veel meer een pleidooi voor een kerk voor alle mensen – hoe ze ook zijn – waar de mens op verhaal kan komen en in dialoog kan gaan. Dus, hierbij neemt de gastvrijheid van de kerk een belangrijk aandeel in. Een gedreven kerk is een verhaal met perspectief. Een kerk die opbouwt, die niet enkel saneert, maar die evenzeer investeert in een nieuwe toekomst met andere mogelijkheden. Doe zoals Jezus: stap uit de comfortzone en maak iets nieuw. Ik word gestuurd/bezield door God met een Innerlijke gedrevenheid die zich naar buiten projecteert via engagement: een droom, een project, verlangen …  die enthousiasmeert en timmert aan een nieuwe weg. Die dynamiek stuwt me naar de andere op een weg van betrokkenheid, barmhartigheid en verzoening.

3. “Ik was naakt.”

Kleding beschermt ons tegen het weer, tegen ongewenste blikken. Via kleding kunnen we ook uitdrukken wie we willen zijn. Ja, kleren maken de man. Kleren kunnen ook herbruikt worden. Eerlijke kleding is kleding die op een duurzame wijze is gemaakt. Kregen de makers ook een eerlijk loon? Mensen kunnen zich vandaag ook naakt voelen als ze gekleineerd worden. Als ons vertrouwen wordt geschonden kan er in ons hart wantrouwen groeien. Moge mensen in ons midden gewaardeerd en gerespecteerd worden. Dat wij geen mensen kleineren en te snel beoordelen of veroordelen.
Dat wij kwetsbare mensen met respect en met eerbied benaderen. Denken dat je telkens iets nieuws nodig hebt mag wellicht ook in vraag gesteld worden.

… wordt volgende week dinsdag vervolgd

Eenheid van hart

Geliefden kunnen duizenden kilometers van elkaar verwijderd zijn en toch in gedachten heel dicht bij elkaar, zij leven met en voor elkaar, hun harten zijn verbonden. Zij kennen elkaar. Dat is de eenheid van de liefde waarover Jezus spreekt: “opdat zij allen één mogen zijn zoals Gij, Vader, in Mij en ik in U.” Die eenheid is geen vrucht van menselijke bemoeienissen of prestaties. Ze is een geschenk van God. Maar ook een voortdurende opgave. Kardinaal Suenens vroeg tijdens het concilie aan een orthodoxe vriend: “Waarin ligt volgens u de grootste hindernis voor de eenheid der kerken?” Hij antwoordde: “Ik denk dat wij veel te weinig van elkaar weten, veel te weinig met elkaar praten”. Is dit niet de sleutel om tot eenheid te komen op alle vlakken? Overal waar onenigheid is, spreken wij te weinig met elkaar, kennen wij elkaar niet in de liefde. Alleen de Geest van de liefde kan ons tot eenheid brengen en die Geest is een geschenk van Jezus zelf, waarvoor wij moeten blijven bidden.