Liefde brengt rust

God is te groot om door ons verstand gevat te worden. Aan eenvoudige mensen met een groot hart, heeft God zich geopenbaard. Al-leen een zoekend hart kan God enigszins ver-staan. Jezus is blij, omdat God de eenvoudi-gen van hart uitkiest en in hen een groot ver-trouwen stelt. Jezus ervaart zelf de liefde van zijn Vader. Hij wil ook aan anderen de rust geven van tedere liefde. Jezus nodigt allen uit. Niemand wordt uitgesloten. Integendeel! Wij mogen deel hebben aan Jezus’ eenvoud, zachtmoedigheid, zijn aandacht voor de ‘ge-wone’ mens, zijn uitnodigende hartelijkheid. Jezus zegt tot ieder van ons: ‘Komt allen tot Mij die uitgeput zijt en onder lasten gebukt, en Ik zal u rust en verlichting schenken … Kom bij Mij in de leer; Ik ben zachtmoedig en eenvoudig van hart. Neem mijn juk op en u zult rust vinden voor uw ziel. Want mijn juk is zacht en mijn last is licht’. Zijn wij eenvou-dig genoeg om het nieuwe tegemoet te gaan, hoop uit te stralen? Mag God in ons werken om zijn Rijk van Liefde onder ons waar te maken?

Heerlijke fietstocht

Ik stapte op mijn fiets met in mijn fietstas een kaartje : “Ik denk aan je, weet dat ik met je meeleef!” Na een 20 minuutjes fietsen gleed het kaartje in de brievenbus. Het huis lag er verlaten en stil bij….

Halverwege de terugweg lokte een stille plas water halt te houden….dichterbij te komen …en te luisteren naar de krekels en de kikkers, die kwaakten om het hardst…

Het was er doodstil…dóód-stil…nee, léven bruiste in alle toonaarden.

Ik dacht terug aan het kaartje, de brievenbus en het verlaten stille huis, waar “de dood was voorbij gegaan”. Het was er doodstil en tóch, wat zal er niet léven in die stilte!?

… wordt morgen vervolgd

Zwalpend schip

Een zwalpend schip, ben ik, mijn God, als JÍJ er niet bent, als een verdronken vlinder, die geen schuilplaats vond. Geef Mij je hand, zegt die stille stem, ach, wat klinkt ze mij zo vertrouwd. Geef Mij je hand en volg me maar, Ik wil jóuw Thuishaard zijn, de haven waar jij je schip mag meren. Vertrouw me maar, Ik ken je toch, Ik ben het die jou het leven schonk. Ik ben je kracht. En vergeet niet, Ik ben in de zwakken machtig. Kom in Mijn Armen en vertrouw… Mijn God, Hoe kon ik Jou vergeten…, ik blijf voor immer bij Jou!!! Mieke

Troost ben Jij en jij

Waar vind ik iets van vertroosting als ik met m’n gekwetst en bloedend hart geen blijf weet? Soms is er die vioolmelodie, die een verborgen snaar raakt … ergens op een grond die ik thans nog niet betreden kan. Een tekst in artikel of boek kan eensklaps een donkere lucht openbreken, een gevoel van herkenning geven en uitnodigen tot verdere bevraging en verdieping. Ook een kunstwerk spreekt de taal, die o zo moeilijk over de lippen komt. Verwijlen in mijn kleinheid bij het tabernakel kan me ontroeren, een deur op een kier zetten. Maar een concreet mens, zelfs vriend of zielsgenoot vinden die me de veiligheid van ‘het is goed zoals het nu is’ schenkt, da’s geen evidentie. Mensen praten zo makkelijk alles dicht. En daar lig ik dan verpletterd onder al die goedbedoelde woorden waarin ik me niet terugvinden kan. Het meest troostende zou misschien een stille wandeling in Zijn Mooie Schepping kunnen zijn met een eenvoudige Emmaüsganger, die weet heeft van de Gróte Kracht van Stilte, waardoor misschien onderweg … iets roert tussen J(j)ou en mij …

Liefde onstuitbaar

Waar kom Jij vandaan? Hoe kom Jij in mijn leven? Wie bén Jij? Overal kom ik je tegen. Op zoveel manieren bied Jij je aan op een manier, niet tegen te houden. Jij bent niet te “pakken”, steeds ontglip je mij. Jij bent niet te beredeneren, niet te verstaan met mijn verstand. Als ik wil, kan ik Jou niet tot stand brengen… Jij laat Jou niet organiseren. Jij weet overal door-heen te siepelen, hoe hard de weerstand ook is. Ik moet me wel gewonnen geven en beseffen dat Jij bestaat. Jouw Liefde is niet een “stukje” en vraagt mij helemaal. Jouw Liefde is totaal, Jij bent Liefde, een tegenwicht voor al het kwaad. Daarom Jezus is U beminnen in het leven, meer dan alles waard, ja, bóven alles waard. Dát is het wat het leven uiteindelijk gelukkig maakt.

Zonder woorden

Schouderklop,
kneep in je knie,
aai over je bol;
waarom ook nie

Tranen vangen op je wang,
por in je zij,
tikken op je schouder;
zie je mij

Hand op je hoofd,
kriebelen onder je voet,
hand over hand;
door woorden overmand

Omhelzing is een begrip,
strelen om het tij te keren,
gebalde vuisten vangen;
uitgesteld verlangen

Zwijgend,
toch gesproken,
veelzeggend;
van woorden verstoken

(m.v.)

Zielsverwant

Je komt mekaar niet zo gauw tegen in dit zo fragiele mensenleven. Een verwante van je ziel, als een echo van je stem, schaduw van je silhouet, voel je de diepe en pure verbondenheid, als een herhalend refrein blijft de betekenis ervan nazinderen. Overeenkomsten in jullie gedachtegang zijn treffend, oogcontact voelt aan als thuiskomen, spreken doen jullie zonder woorden. Zielsverwant. Tijdelijke impasse, hebben jullie mekaar ooit al eens eerder ontmoet…? Oude ziel, koester deze band. Logica en mysterie, de extra kruiding die ons bestaan meer richting geeft. De tijd zal het uitwijzen. Rosanna

Verlangend

Wij mensen staan verlangend in het leven. Wij zoeken naar een goede levensinhoud, naar een boeiende richting, naar een hoopvolle visie. Bij dit zoeken naar zin kunnen en willen wij kracht ontvangen en ervaren. Wij willen dan zelf ook kracht en spirit doorgeven. Zin heeft zeker meer te maken met verbondenheid, met hartelijkheid. In zo’n leefklimaat schenken wij richting en energie aan elkaar. Dit is zeker heel belangrijk als wij samen met jongeren op weg zijn. Zinvol samen op weg gaan kan ons voeden en inspireren als wij uit meerdere bronnen kunnen putten. Nu wij vandaag sterk beïnvloed worden door een onttoverde wereld, kunnen wij toch iets van Gods nabijheid ervaren dankzij mensen. En die Man van Nazareth kan een bijzondere gids blijven.