Mystiek

Mystiek is: ‘cognitio Dei experimentalis’ wat betekent: ervaringsmatige kennis van God. Dit komt overeen met wat een groepsleider uit Hasselt een tijd geleden getuigde op Radio Maria. “Mystiek is leven zoals het is. Niks meer en niks minder; God zien in de gewone dingen.” Wat ook Theresa van Avila zei: “Als je God niet vindt tussen de potten en de pannen, zul je Hem ook elders niet vinden.” Of misschien kan ik het ook zo verwoorden: kan ik Gods Relatie toelaten in m’n hele zijn, m’n werken, m’n spelen, m’n spreken, m’n stil zijn… Want bidden, geloven, Eucharistie vieren is Relatie opbouwen, steeds verder, steeds dieper. Iemand die je Leidt, die je Inspireert, die je Troost, die komt aankloppen als jij het allerminst verwacht. Onze gedachten klimmen op tot … De aarde blijft zoeken naar het hemelse. Is dat niet mystiek? We zijn nu eenmaal spirituele wezens met een menselijk, aards kleed voor de tijd dat we hier verblijven. Slechts ‘samen’: aardse en hemelse verzoekingen kneden de mens tot Eenheid, zoals Hij ons schiep, naar Zijn Model …

Een vreugdevol hart

‘Vreugde’ we kunnen het omschrijven als een gevoel van blijdschap, geluk en tevredenheid.

Maar wat zou, in de kern van ons leven, diepe vreugde kunnen geven ?

Eigenlijk is daar vaak niet zoveel voor nodig. Het zijn de gewone kleine alledaagse dingen, die het nog steeds doen.

Wanneer ’s morgens bij het ontwaken, de zon je warm toelacht en je blij en dankbaar bent dat je weer mag opstaan, geeft je warme vreugde om de dag te beginnen.

Als je daarbij nederig durft aan te kloppen bij de Heer om Hem jouw agenda te vertellen van die dag, dan krijg je ongetwijfeld innerlijke kracht om zo, vanuit je diepste zelf, vreugde te delen in het gewone van iedere dag.

In het boek der spreuken staat : “Een vrolijk hart maakt een blij gezicht.” Als je met een opgewekt hart, van alles in het leven, zo vele aaneengeregen gewone ‘ge-niet-jes’ weet te maken, zou jouw blijheid dan niet ervaren kunnen worden als een bijzondere innerlijke vreugde voor jezelf en voor anderen?

Isolatie

Diep in mezelf ontdek ik ons.

Door afstand verwijderd maar dichter dan ooit.

De humor die zich afspeelt,

ontwikkeld vanuit je fijnzinnige geest,

vormt de brede glimlach,

die de zorgen op mijn gelaat laten vervormen en vervagen tot een glimlach.

In tijden van toenemende onrust,

keren we terug naar rust,

die het elan van essentie bevat …

Ervaren we hoe onmisbaar,

vanzelfsprekende bewegingsvrijheid is.

Wat ons rest is liefde,

innige verbinding van hart tot hart…

De vrijheid van denken en creëren,

de hoop en het vertrouwen in onszelf en elkaar.

Laat net afstand ons samenbrengen,

voelen hoe ingrijpend het is elkaar te missen.

Als je zorgen hebt weet dan dat ik je luisterend oor zal zijn…

En wees datzelfde voor anderen.

Afstand is niet datgene wat verwijdert,

maar vormt net het verlangen dat ons verbindt.

Evy

Thuis

Een simpel woord, maar mij o zo dierbaar. Na vele omzwervingen zich eindelijk – weliswaar beetje bij beetje – een nest kunnen bouwen, een schuilplaats om te cocoonen, evenals om uit te huilen, om mezelf te mogen en kunnen zijn, om te leren leven met mezelf en met anderen. En toch hoor ik vaak tussen de regels door dat mensen het zo moeilijk hebben thuis, zeker als ze alleen zijn. Moeten wij dan echt altijd worden geëntertaind? Immer lawaai van stemmen en multimedia nodig om zich levend te kunnen voelen? Zo wordt onze samenleving vreemder en vreemder. Hoe kunnen we nu samen opbouwend bezig zijn als we amper weten wie we zijn en waar we voor staan? Leven vertrekt vanuit onszelf, vanuit de Adem die onze Schepper erin blies. Dat is duidelijk ons vertrekpunt. Precies hier blijft angst bestaan om steeds verder en verder onze ziel en beweegredenen te onderzoeken, samen met Hem bv. door de Geestelijke oefeningen van de H. Ignatius van Loyola, of door meditatie, door terug de weg van catechese te gaan. De Eeuwige is onze wàre Thuis!

Met of zonder olie

In het evangelie van zondag is er sprake van tien meisjes. Ze zijn uitgenodigd op een huwelijksfeest maar er is een verschil tussen de tien meisjes. Vijf hadden een lamp en olie bij en de vijf anderen hadden geen olie. En we kunnen al vermoeden wat er gebeurt als de bruidegom plots opdaagt. Ja de vijf meisjes zonder olie en spirit zijn niet welkom op het feest. Matheus weet uiteraard dat een lamp zonder olie niets bewerkt. Eigenlijk wilde hij destijds beeldrijk oproepen dat je van Gods warme tederheid niet veel zult ervaren als je niet wordt als die Jezus van Nazareth en dat is, open en bereikbaar voor Gods liefdevolle gedrevenheid. Als we zo een bijbelverhaal naar ons toe vertalen dan kan het nu als volgt klinken. Van Gods warme, geestelijke nabijheid zullen wij niet veel ervaren als wij Zijn gedrevenheid, Zijn olie niet af en toe kunnen voelen.

Rouwsonnet

Mijn rouwfilters zijn versleten. Mijn verdriet halverwege blijven hangen toen druppelsgewijs één voor één iemand naar de overkant ging mij achterlatend ontheemd, verloren, iedere keer opnieuw een verwond-ding. Want filteren daar doet de dood niet aan, moet ie niets van weten.

’s Nachts daarentegen tijdens mijn dromen wordt niemand vergeten: dagdromend tuimelen ze in de kring, zolang ik diep vanbinnen het rouwlied zing verdampen alle tranen in nachtelijk zweten.

Wanneer dan nacht overgaat in dag of dag in nacht, altijd alleen op die grens is emotie het meest rauw, dan lijkt het alsof alles wacht op die ene nieuwe levensadem, onverwacht voor degene die niet in ogenschouw nemen dat dit alles alleen leven bracht.

(m.v.)

Op zijn kop gezet?

Wij hebben de laatste maanden met veel aandacht kranten en tijdschriften gelezen rond het corona virus. Nu willen wij hier enkele van deze teksten samenbrengen. Wij willen vooral de hoop laten klinken en laten zien dat wij bereid zijn samen te werken aan een goede toekomst voor iedereen.

  • De uitbraak van covid – 19 heeft de wereld danig op zijn kop gezet en mensen ook angstig gemaakt. En toch blijven wij hopen dat wij samen blijven hunkeren en werken aan een gezond leefklimaat.
  • “We stevenen recht op een muur af”. Met dat beeld gaan we soms slapen en staan wij op.
  • “We hebben vandaag nog meer dan vroeger verenigingen nodig. Zo kunnen we samen onze samenleving warmer en sterker houden.”
  • “Het corona virus veroordeelt ons dit najaar opnieuw tot leven in kleine kring.”
  •  En een actieve, zeer betrokken en bezielde vrouw zegt: ”De inzet voor andere mensen stemt mij hoopvol voor de toekomst.”

Het kind in je

Zoek terug contact met het kind in je.

Bescherm je energie van negativiteit, pijn, verdriet en zorgen.

Niemand zou ooit de omstandigheden kunnen veranderen zonder eerst zijn ogen te openen.

Voed en verscherp je kennis, maar blijf alsjeblieft geen arm, onwetend schaap dat verloren blijft in de meute.

Het is in de schaduw dat we het licht appreciëren.

Verlies nooit of te nooit je familie uit het oog.

Kies voor hoop en laat het kind in je bloesemen.

Tel je zegeningen, schol op je beschermengel.

Rosanna