God van levenden

Mozes voelde Gods nabijheid in een brandend braambos. En weet je wat God, volgens Jezus van Nazareth, zei tot de profeet Mozes?
Hij zei: “Ik ben geen God van doden maar van levenden.”
En bij een begrafenis getuigen wij:
“Bezielde, goede mensen, die tijdens hun leven bekommerd waren om elkaar, zullen hun voltooiing erven.”
Wat ons dan precies te wachten staat bij onze dood weet ik niet maar ik hoop dat ik goed opgevangen zal worden.
In onze christelijke overtuiging gaat het vooral over het ‘hiernumaals’.
Het eeuwig leven begint hier en nu en het is daarom goed dat wij telkens opnieuw worden uitgenodigd om zorg te dragen voor elkaar en voor de schepping die aan ons is toevertrouwd.

Het regent

Het regent buiten.
Het regent in mijn hoofd en in mijn hart.
En dat mag! Dat is goed zo.
Regen is nodig om de aarde te drenken.
En soms moet ik er dan
de donkere wolken bijnemen;
hopend op een mooie regenboog,
teken van het verbond
tussen de hemel en de aarde,
tussen God en zijn mensen.
Teken van verbond tussen mensen
die er willen zijn voor jou en mij.

Deug-niet

Een deugniet zou iemand kunnen zijn die zich weinig of niets aantrekt van deugden. Heel lang geleden waren er Griekse wijzen die deugden formuleerden zoals moed, rechtvaardigheid. Voor hen draaiden deugden heel sterk rond geluk. Daarom wilden mensen bewust leven. Ze wilden zelf denken, verlangen en handelen. Ze wilden aan zichzelf werken. Als er, na Christus’ optreden, christelijke gemeenschappen groeien krijgt de deugd van de liefde veel aandacht. Het christelijk denken en leven bewerkte zo zelfs een verandering in de samenleving. Vandaag, in onze moderniteit zijn er politiekers, wetenschappers en leraars die in het onderwijs ook de karakters van jongeren willen vormen zodat ze niet alleen vakken leren maar ook behulpzaamheid en bekommerd meeleven ervaren en beleven. Als vandaag het natuurlijke egoïsme van de mens niet wordt ingebed dan zou het aantal deug – nieten wellicht kunnen groeien.

Wat is hoop dan wel?

Hoop is een weg, een open horizon met een uitnodiging : “het mag”

Ik mag gaan en kiezen.

Hoop geeft mij de kracht voor de start, om vol te houden wanneer er zich een moeilijkheid voordoet. Volhouden en desnoods aanvaarden een wijziging aan te brengen. Hoop geeft mij de kracht om aanwezig te blijven wanneer ik zou weglopen…

Hoop is kunnen vooruitzien, soepel.

Het komt wel goed. De kunst van het voorbereiden, blijvend voorbereiden en rustig laten gebeuren.

Hoop is gelijk aan een voorloper, ik denk aan Johannes de Doper.

Hoop doet mij denken aan de “bevende zekerheid” waarvan sprake in een lied de “kleine dank” van D. Den Beste.

Zusjes

Verbonden door bloed, of banden gecreëerd door de invloed van leven. Wassend water, toenemende intensiteit. Ongekende kracht, die aanzwelt in de stroom van liefde. Sommige verbonden door verleden, anderen ontmoet in het heden. Kostbare schatten der menselijke schepping. Zielen van het helderste kristal. Herkenbare ogen waarin ik thuiskom, liefdevolle handen die geven vanuit onbaatzuchtigheid, vergevingsgezinde harten die het ongesproken woord begrijpen… Liefde vanuit het niets, ik ken je al eeuwen, je ziel spreekt tot mij vanuit gevoel. Ik omarm wie je bent, en steun je in wie je worden wil. Jouw reis naar groei is ook de mijne, hoe hard jouw ervaring en mijn opinie ook verschillen, begrip zal ons verbinden. Ik kijk er naar uit je haar te zien verzilveren, in je blik nog meer wijsheid te zien ontplooien, ik kijk er naar uit, samen met jou, reizen doorheen de tijd die het leven ons schenkt. Verbonden door bloed, of banden gecreëerd door de invloed van het leven. Wassend water, toenemende intensiteit.

Evy

Laatste dagen

Lieve Blancquaert opende haar lezing met foto’s van Okinawa, een Japans eiland, waar het wereldrecord van de ouderdom in de kijker staat. Zijzelf schrijven hun hoge leeftijd toe aan 4 factoren: bidden, bewegen (waaronder ook enkele uren arbeid, zoals in de moestuin werken), de goede voeding (veel vegetarisch) en de sociale component: samen zingen, samen turnen enz. Suncity (Mexico) is een seniorendorp, toegankelijk vanaf 55 met een aanbod van 360 hobby’s. Ze maakte er kennis met ’s werelds oudste cheergirls, één en al beweging en plezier. ‘Blij oud worden’, niet zo evident in onze samenleving en net dit wou Lieve ontdekken. In andere culturen is dood en rouw meer ingebed in het leven bv. 1 en 2 nov. zijn familie- en vriendendagen op Mexicaanse kerkhoven met spijs & drank, muziek en dans. Ghana heeft dansende kistendragers en professionele weenvrouwen. Vreemd voor ons, maar wellicht zouden zij even raar opkijken van de wijze waarop wij vaak onwennig, verdoezelend, ontwijkend … omgaan met afscheid nemen van het leven.

Jezus en Zacheus

Jezus wil bij Zacheus te gast zijn. Zacheus, een tollenaar, die meeheulde met de Romeinen, die belastingen inde en vaak veel te hoog. Hij stond in slecht aanzien bij de bevolking. Het volk mort dan ook als Jezus bij hem binnengaat. Maar Jezus kijkt dieper. Hij kijkt naar het hart van Zacheus. En dan gebeurt het wonder. Zacheus bekeert zich en deelt de helft van zijn rijkdom met de armen en vergoedt wie hij bestolen heeft.
Ben ik soms niet als Zacheus, profiteer ik van anderen of word ik door sommigen met de nek aangekeken?
Ben ik soms niet zo’n omstaander, heb ik mijn oordeel al klaar en protesteer ik als de Kerk iemand vergeeft?
Ben ik toch ook soms een beetje als Jezus, geef ik anderen een nieuwe kans, probeer ik die ander ook als mens te zien, met menselijke problemen en zwakheden en met ook mooie en goede kanten? Laten wij bidden dat wij steeds meer als Jezus mogen worden.